Varmısın yokmusunda 13Mayıs günü yarışmacı olarak burcu katıldı.Manisalı olan burcu yarışmaya iyi başladı.Ve son 10 kutuya girmeden 55 bin ytllik teklif aldı.Teklifi kabul etmeyen burcu yarışmaya devam ediyor.Bundan sonraki turda kırmızıları açtıran burcu 37 bin ytllik teklif aldı.Teklifi kabul etmeyen burcu son dört kutuyu açtırmak için kutu numaraları söyledi.İyi bir tur geçiren burcu 67 bin ytllik teklif aldı.Teklifi kabul eden burcu 67 bin ytl kazandı..Kutusunda ise malesef 150 bin ytl vardı.

Acun Ilıcalı spor ve magazin muhabirliğiyle girdiği televizyon dünyasında Var mısın? Yok musun? adlı yarışmayla reyting rekorları kırıyor, herkes onu konuşuyor

Acun Ilıcalı spor ve magazin muhabirliğiyle girdiği televizyon dünyasında Var mısın? Yok musun? adlı yarışmayla reyting rekorları kırıyor, herkes onu konuşuyor. ‘Kendimi çok iyi noktada görüyorum. Bu konuda mütevazı olamayacağım. Ama bir gün sıkılırsam gözümü kırpmadan bırakırım’ diyor.

Önce spor, ardından magazin muhabirliği yaptı. Ama gönüllere ‘firar’ ederek taht kurdu. Acun Ilıcalı, dünyanın pek çok ülkesine giderek hazırladığı Acun Firarda isimli programla gençleri ekran başına topladı. Ardından Fear Factor ve Survivor gibi yarışmalarla karşımıza çıktı. Şimdi ise Var mısın? Yok musun? adlı yarışmayla reyting rekorları kırıyor. Acun Medya adlı bir şirket kurarak başka yarışma formatlarını da Türkiye’ye getirdi. Örneğin Söyle Söyleyebilersen.

Ilıcalı’nın zamanının çoğu sette geçiyor. Röportaj için Var mısın? Yok musun? Yarışmasının setine gittiğimizde yarışmacının tablosu çok da iyi değildi. Son dört kutu kalmıştı ve yarışmacı önerilen teklifi kabul etmeyerek devam etmeye karar vermişti. Sonunda kutusunu açtırmış ve içinden sadece 25 YTL çıkmıştı. İşte tam o noktada ‘Ayağınız uğurlu geldi’ diye espriyi patlattı Ilıcalı...

Sizi yurtdışında program yaparken görmeye alışmıştık. Ne oldu da kapalı mekanlarda program yapmaya başladınız?

Var mısın? Yok musun?’un formatı stüdyo formatıydı. Bu yüzden de programı içeride yapmak zorunda kaldık. Zorunda kaldık diyorum ama bu işten çok da zevk aldık. Çünkü program çok eğlenceli geçiyor. Hiç sıkılmıyoruz.

Var mısın? Yok musun? formatı başka kanallarda daha önce denendi ama başarısız oldu. Sizin projenizin bu kadar tutmasının sebebi nedir?

Daha önceki denemelere göre formatta değişiklikler yaptık. Tabii bunun dışında halkın beni sevmesi, kendilerine yakın bulmaları, benimsemeleri ve hatta evin bir ferdi olarak görmeleri bu ortamdaki sıcaklığın ekranlara yansımasını sağladı. Bence bu açıdan da insanlar ilgi duyup seyretmeye başladı. Adeta herkesin evinin bir köşesi gibi oldu burası.

ARTIK EVİN OĞLU OLDUM

‘Herkesin komşusunun oğlu’ gibi mi?

Komşunun oğlu değil daha üst noktada görüyorum kendimi. Yani aileden biri oldum herkes için. Adeta evin oğlu oldum. Zaten sokaktan aldığım enerji de hep bu yönde.

Bu durum reytinglere de yansıyor...

Kesinlikle öyle. Her seferinde çok iyi reytingler alıyoruz. Ciddi ciddi bir izlenme potansiyeline sahibiz. Öyle ki bu projede 15, 16 hatta 22 reyting alıyoruz. Bunlar akıl almaz rakamlar. O yüzden böyle bir proje Türkiye’de gelmiş geçmiş projeler arasında bir elin beş parmağını geçmez.

Önce spor muhabirliği, sonra magazin muhabirliği, ardından da programlar geldi. Hiç bu kadar başarılı olabileceğinizi düşünüyor muydunuz?

Yükselme yaşadığım doğru ama açıkçası herkesten daha büyüğüm daha da büyüyeyim ya da daha büyük prodüksiyonlar yapayım diye düşünmedim. Sadece beğendiğimiz projeleri aldık ve Allah’ın hikmeti işte her yaptığımız proje bir öncekinden daha fazla reyting aldı. Bu çok olabilecek bir ihtimal değil aslında. Mesela Acun Firarda’dan sonra Fear Factor’ı yaptım ve proje Acun Firarda’dan daha çok reyting aldı. Fear Factor’den sonra Survivor’u yaptım o da bir öncekinden fazla reyting aldı. Şimdi de Var mısın? Yok musun?’da aynı durumu yaşıyorum. Bu biraz da denk geldi.

Peki, idealinizde ne var?

İdealimde ille de çok büyüyeyim gibi düşünceler yok. Ben hep böyle bir iki prodüksiyon yapayım mutlu olayım düşüncesindeyim.

Her projeyle bir öncekinden daha fazla reyting aldığınızı söylediniz. Geçtiğimiz günlerde de Söyle Söyleyebilirsen adlı yarışma programı izleyenlerle buluştu. Projenin Var mısın? Yok musun?’un reytinglerini geçeceğini düşünüyor musunuz?

Bu projede ABD’de hakikaten severek izlediğimiz bir programdı. O yüzden burada da çok tuttu. Programı Behzat (Uygur) sunuyor, ama tabii insanlar projenin benim projem olduğunu biliyorlar. Anladım ki insanların yaptığım projelere karşı sıcaklık hissediyorlar. Çok iyi reyting aldı. Şu bir gerçek ki biz projeyi yaparken hiçbir şekilde işin maddi boyutunu düşünmüyoruz. Yani ‘Zarar edelim ama istediğimiz gibi bir proje olsun. Hem biz hem de insanlar mutlu olsun’ diye düşünüyoruz. Sonuçta amacımız ekranda güzel bir şey olsun. İsmimiz insanların kulağında daha iyi algılansın.

YENİ BOMBASI YAKINDA

Bu iki projenin dışında yakında Yoksa Rüya mı? adlı program yayına girecek. Nasıl bir program bu?

Çok güzel ve değişik bir proje bu... O da önümüzdeki haftalarda özel bir kanalda yayınlanacak. Özel bir bölüm olacak ve tek bölüm olarak yayınlanacak. Sevgili Beyazıt Öztürk, Özgü Namal, Kadir Çöpdemir ve Azra Akın ile inşaat yapıyoruz. Dördünü inşaata soktum ve sabah akşam çalıştırıyorum hepsini. Bu arada inşaat bir okul inşaatı. 0 - 6 yaş grubu işitme engelli çocuklar için bir anaokulu yapıyoruz. Sonuçta hepimizin gurur duyacağı bir proje olacak.

Neden böyle bir proje?

Çünkü miniklerin hayata hazırlanırken eğer ilköğretim öncesi eğitim almazlarsa zorlandığını öğrendik. Bu da beni çok etkiledi. Şimdi onları anaokulunda iyice eğiteceğiz ve ilkokul ve ortaöğrenimlerini çok iyi geçirecekler.

Sizi hep gezerken, eğlenirken, program yaparken gördük. Ama şimdi zaman zaman dramatik olayların yaşandığı, gözyaşlarının aktığı bir programda görüyoruz. Ara sıra ‘Ne yapıyorum ben’ dediğiniz oluyor mu?

Açıkçası çok bulunabilen bir sunucu tarzı değilim. Hemen hemen her şeyi sunabilirim. Sunuculuk konusunda doğal Acun olarak gezdiğim için herhangi bir tiplemede değilim. Bugün müzik programı da, dramatik program da, evlilik programı da sunabilirim. Kendimi bu konularda herhangi bir program sunucusu olarak nitelendirmiyorum. Ama şimdiye kadar yaptığım işlerde en çok zevk alarak ve severek yaptığım sunuculuk Var mısın? Yok musun? oldu. Çünkü burada insanlarla iletişim kuruyorum.

PlayStation’da beni bir tek Emre Belözoğlu zorluyor

Gece hayatı olan biri gibi görünseniz de sizi hiç magazin programlarında, gece gezmelerinde görmüyoruz...

İçki ve sigara içmeyen biriyim. Dolayısıyla da kapalı mekanlarda bulunmaktan hoşlanmıyorum. O yüzden de gece hayatında mutlu olmam çok söz konusu değil. Ama yazın ortamlar açık olduğu için bir iki kere çıkıyorum. Bunların dışında beni en çok arkadaşlarımla playstation oynamak mutlu ediyor.

Yorgunluğunuzu ve stresinizi playstation oynayarak mı atıyorsunuz?

Anlamsız saatlerde futbol oynuyoruz. Mesela arkadaş arıyor ‘Gece 01.00’de maç var’ diyor, bir bakıyorum halı sahadayız. Onun dışında futbolcu arkadaşlarımla playstation oynuyoruz. Genelde hepsini yeniyorum. Türkiye’de beni tek zorlayan Emre Belözoğlu. Ama Okan Buruk’u defalarca yenmeme rağmen yenilgiyi kabul etmez. On defa da yensem makinenin arızası olduğunu falan düşünüyor. Onun gözünde benim attığım goller ‘bu ne biçim gol’ onun attığı goller ise ‘süper gol’...

Para kazandırmak için kalbim atıyor

Yarışmada çok para verdiğiniz zamanlarda içiniz yanıyor mu?

Hayır, kesinlikle acımıyor. Çünkü paraları ben ödemiyorum, kanal ödüyor. Kanal da o gün kaç para öderse ödesin, bu projenin aldığı reklam geliri yanında önemli bir miktar olmaz. O yüzden o kadar yarışmacının kazanması için kalbim atıyor.

Duyduğumuza göre yarışmada telefonda konuştuğunuz Bankacı Hamdi Bey diye biri yokmuş ve o kişi sizin kameramanınızmış...

Kim, nereden uyduruyor böyle şeyleri anlamıyorum. Zaten Hamdi Bey hakkında o kadar çok şey söylendi ki aslında şaşırmamak lazım. Çünkü daha önce Hamdi Bey’in bir kadın olduğu dahi dedikodusu çıktı. O yüzden kulak arkası ediyorum böyle şeyleri.
Peki, gerçekten bankacı mı kendisi?

Hamdi Bey’in bankayla bir ilgisi yok. Yani bankacı değil ama kendisi finansla ilgileniyor.

Hayatın sınavından geçip mezun olmuşum zaten

Çocuklarınız var, ailenize vakit ayırabiliyor musunuz?

Eskiye nazaran vakit ayırabiliyorum. Yani önceki projelerde hep 1, 2, 3 ay yurtdışında olduğum için şimdi gecenin bir vakti gitsem de bu duruma şükrediyorlar. Çünkü en azından biliyorlar ki geç de olsa eve gideceğim. En azından sabah kahvaltılarını birlikte yapıyoruz.

Bir trafik kazasında anne ve babanızı, başka bir kazada ise yakın arkadaşınızı kaybettiniz. Siz de ağır yaralanmıştınız. Bu olaylardan sonra hayata bakış açınız değişti mi?

Hayata hiçbir zaman ciddi bakmadım. Lisedeyken de, üniversitedeyken de yaşadığım olayları anlattığımda herkes ‘Hadi canım, bu kadar da olmaz’ diyordu. Bunun sebebi benim hayata son derece rahat bakmamdan kaynaklanıyor. Hayata hep böyle rahat baktım ama annemle babamı kaybettikten sonra işler biraz daha değişti. Yani annemle babamı 20 yaşımda kaybettim. 21 yaşımda boşandım. Kendim en ağır trafik kazasını geçirdim. Kızım en ağır trafik kazasını geçirdi. Şöyle bir baktığımda zaten hayatın sınavından geçip mezun olmuşum. Bir insan bundan sonra ne yaşayabilir ki artık? İşte bu olayların vermiş olduğu umursamazlık ve rahatlığın belki de bugünkü başarımda ciddi bir etkisi olmuştur.

Osmantan Erkır çok güzel projeler yapıyor

Bu kadar pek çok proje, yeni kurduğunuz Acun Medya adlı şirketiniz, şöhretiniz... Doyum noktanız nedir?

Şu an için doyum noktam yok ama sıkıldığım anda da her şeyi bırakabilirim. Başarı tabii ki beni çok motive ediyor, yaptığım işleri de seviyorum. Ama bir gün haksız yere eleştirilirsem sıkılırım ve o anda da gözümü kırpmadan her şeyi bırakabilirim. O konuda televizyon olayını tamamen manevi boyutta yaşıyorum.

Sizin gibi Osmantan Erkır da birçok proje getirdi Türkiye’ye. O projelerle sizin yaptığınız projeleri kıyasladığınızda kendinizi nerede görüyorsunuz?

Mütevazı olamayacağım, kendimi çok iyi buluyorum ve iyi bir noktadayım. Çünkü ne getirsem tutuyor. Bugün hiçbir yapımcıyı bu şekilde bulamazsın. Televizyon dünyasında hoşlanmadığım birkaç adam var. Ama şu da bir gerçek ki Osmantan da güzel projeler getiriyor.

Yetiştirme yurdunda büyüyen Nursel, Var mısın Yok musun yarışması ile binlerce kimsesiz çocuğun meleği oldu. 'Maviş' Anneler Günü'nde, annesiz yıllarını ve mücadelesini anlattı...

  NURSEL Ergin (28), neşesi, samimiyeti ve güzelliğiyle Show TV'nin sevilen yarışmasının gözdesi oldu. Hep gülümseyen yüzünün ardında çelik gibi irade var. Annesi-babası boşanınca 2 yaşında ağabeyiyle yetimhaneye verilmiş. 11 yaşında amcası yanına almış. 18'inde evlenip 19'unda anne olmuş.

NURSEL, annesini ilk kez 2 yıl önce gördü. O anı 'Sabaha kadar ağladım' diye anlatıyor. Şimdi, kimsesiz çocuklar için savaşıyor. İnsanların onlara el uzatması, sevgilerini vermesi için çırpınıyor. 'Hayata 1-0 mağlup başladım, skoru 1-1 yaptım. Onların hayata yenik başlamasını istemiyorum' diyor...

Neşeli görünmem hayata karşı kalkanım

‘Var mısın Yok musun’un güzelliği, enerjisi ve sıra dışı hayat hikayesiyle dikkatleri çeken hatta geniş bir hayran kitlesi olan yarışmacısı Nursel Ergin hikayesinin ayrıntılarını Akşam Pazar’a anlattı.

Güzelliği, zarafeti, içtenliğiyle gönüllerde taht kuran, çıtı pıtı ama çelik iradeli, ekranın ‘mavişi’ Nursel Ergin, henüz 28 yaşında olmasına rağmen 9 yaşında Bengü adında bir kız çocuk annesi. Ailesiz büyümesine rağmen, kuyruğu titretmeden hayatta kalabilenlerden Nursel, şimdiden geleceğin ekran yüzü olmaya aday.

Henüz 28 yaşındasın ama 9 yaşında bir kızın var, neydi bu acele?

Yalnızlıktan. Yoksa âşık oldum, evleneyim durumu yoktu. O dönem için mantıklı bir karardı. 18 yaşında evlenip 19’umda anne oldum. Başta çocuk istememiştim ama iyi ki de olmuş. Artık evlenmeyeceğime göre.

Neden evlenmeyeceksin ki?

Çünkü çocuğumun üzülmesini istemiyorum. Erkek milleti de malum... Evlilik çok bana göre değil. Özgürlüğümü seviyorum.

Yetimhane hayatın nasıl başladı?

2 yaşındaydım, benden bir yaş büyük ağabeyimle gözümü yetimhanede açtım. 10 yıl kaldım. Babam içki içerdi, annemle ayrılınca babam bizi kimseye vermeye kıyamayıp yetimhaneye vermiş. Annem memleketi Tarsus’a dönmüş, babam Trakyalı.

Babanı hiç gördün mü sonra?

Sonradan görüştük ama annem yoktu hayatımda. Annemi 2 yıl önce bulduk.

Nasıl buldunuz?

Ağabeyim buldu. Aslında karşıydı anneme, “anne” deyince buz kesiyordu. Benim içinse anne ilginç bir duyguydu, nasıl bir şey bilmezdim. Ağabeyim karakolda çalışıyor, annemin eşinin trafik cezası varmış, soruşturunca bulmuş. Anneme kavuşmak o kadar kolay olmadı. Bizi nasıl karşılayacağını bilmiyorduk. Çocukları, kocası ne diyecekti? Ağabeyim önce gitti, dayanamadım ben de gittim. O yolculuk uzun bir geceydi, düşündüğümde hâlâ duygulanıyorum. Unutamayacağım sahnelerden biri. Gece geç saatte indik. Önce telefonla konuştuk, hiç böyle ağladığımı hatırlamıyorum. Telefondan “kızım” diye bir ses geldi. Kimse bana öyle seslenmemişti. O da inanamamış zaten, bayıldı. Artık görüşüyoruz. Annem 6 çocuk daha doğurmuş, yeni bir hayat kurmuş. Samimiyetine inanıyorum, kızgın değilim. Vardır bir sebebi diyorum. Cahilliğinin kurbanı olmuş. 11 yaşındayken; amcamlar koruyucu aile olarak yuvadan aldılar beni. Onların da üç çocuğu vardı. 5 yıl onlarla kaldım.

Evlenmeye nasıl karar verdin?

16 yaşımda çok mutlu olmadığımı hissettim, Lüleburgaz’a babam, babaannem ve küçük amcamla yaşamaya gittim. Alışamadım, yabancıydım. Genç ve toydum, evlenirsem daha güvende olacağımı hissettim. Eşim 30 yaşındaydı. İkinci Lig’de futbol oynuyordu. Çok iyi biridir, hâlâ görüşürüz, şu anda evli. Benim için en önemli şey insan olmasıydı. Güvenmem önemliydi. Hayatım boyunca hep insanlara karşı temkinli oldum, zor güvendim. 5 yıl evli kaldım ve sanırım büyüdüm o süre içinde. Mutlu olamadığımı hissettim. Boşanmaya karar verdim. Fevri kararlarım vardır hayatla ilgili. Kendimi iyi hissetmediğim zaman önce içimde tutuyorum ve sonra patlıyorum. Gözüm hiçbir şeyi görmeden gidiyorum. Maalesef anne ve babamın yaptığının benzerini bir nebze de olsa çocuğuma yapmış oldum. Ama elimden geldiğince kızımı babasız bırakmadım. Her hafta Çorlu’dan Lüleburgaz’a babasına kızımı taşıdım. Beraber yemek yedik. Eski eşim ilk başta memnun değildi, kızgındı ama sonra bunun kızımız için iyi olduğunu anladı. Geçen yıl evlendi. Eşinin de bir çocuğu var, iyi biri ve benim çocuğumu seviyor. Şimdilik Bengü’nün geçici bir süre onlarla kalmasının daha doğru olduğuna karar verdim. Ama sürekli görüşüyoruz, hep yollardayım. Yarışmadan önce İstanbul’a taşınmaya karar vermiştim çünkü Çorlu’da mutsuzdum. Bütün zamanımı alan bir işim olsun istiyorum ki kendimi üzmeye vaktim kalmasın. İstanbul’a gelmeden önce, yurt müdürüm ‘Oya anne’yi aradım ve “İstanbul’da yeni bir başlangıç yapmak istiyorum” dedim. Şimdi onun yanındayım.

NASIL AİLE OLUNUR, BİLMİYORDUM

Oya Anne senin için çok önemli galiba…

Kesinlikle. Bir çocuk için sevilmek çok önemlidir ve ben yuvada çok sevilerek büyüdüm. Bir de yuvada Meryem Annem vardır, onun çocuğu olmuyordu, beni her hafta sonunda evine alıyordu. Onların beni sevmeleri, ilgilenmeleri çok şey katmıştır. Oya Anne’nin bütün çocukları sevmesi, bize verdiği emek, belki de bir anne-babadan çok doyurdu bizi.

Güler yüzlü, neşelisin. Yaşadıkların seni çok etkilememiş gibi duruyorsun

Çok neşeli değilim. İçimde çok fırtınalar kopar, hassasım aslında. Çabuk kırılırım o yüzden arkadaşım çok, dostum azdır. Güvenememem. Neşeli durmam hayata karşı kalkanım. Ailesizliği bu yaşlarda daha çok hissediyorum. Gerçek hayata atıldım, ama o zaman nasıl aile olunacağını bilmiyordum

Yarışmada ne kadar para kazanırsın sence

Bu konuyu fazla düşünmemeye çalışıyorum. Plan yapmam. Planlarsam ve olmazsa üzülürüm. Ne yaşamam gerekiyorsa onu yaşayacağım. Hep böyle oldu, o yüzden depresyon geçirmedim. Hayatı, kendimi, insanları seviyorum, şanslı hissediyorum kendimi. Yuvada büyümeseydim şu anki Nursel olmayabilirdim. Cesurumdur, güçlüyümdür, kolay yıkılmam, ufak şeyleri kafama takmam, ‘bu da geçer’ derim. Annesiz-babasız büyümek beni çelik gibi yaptı. İnsanların üzüldüğü şeyler beni çok şaşırtıyor. Ağabeyim mesela benim gibi değil. Küskün. Bazı çocuklar öyle oluyor yuvada. Yarışmadan iyi bir para alırsam ağabeyime de kendime de ev alabilirim. İnsanlar 150 bin YTL kazanırsın diyor ama ben 10 bin YTL kazansam bile mutlu olacağım, çünkü kenarda o kadar param yok. Yaşadıklarım da yanıma kâr kalacak. Parasız ayrılırsam, elbette içim burkulur ama acıya karşı çelik gibiyim, yıkılmam. Hayata 1-0 yenik başladım, bu şekilde durarak 1-1 oldum. Hayatla resmen kavga ediyorum; sen mi ben mi diye. Burada bir gol atarsam, ben kazanacağım. Kutu gibi bir evim olsun, kızımla oturayım, bir de köpeğimiz olsun istiyorum. Kendime bir iş açabilirim belki, emir almayı sevmiyorum.

Hakikaten o kutuları hissediyor musunuz

Hayat hissetmektir. Biriyle tanışırsın, elektrik olur, yakınlık hissedersin. Her şeyde bir şeyler hissederek karar veriyoruz. Yarışmada da o anki ruh haline bağlı. Hislerim kuvvetlidir. Birine baktığımda iyi mi kötü mü anlarım.

Televizyondan korkuyorum

SİnemayI, bisiklete binmeyi çok seviyorum. Bisikletçi Lance Armstrong’un hayatını okuyorum. Başarı hikayelerini severim. 5 yıl step-aerobik antrenörlüğü yaptım. Güzeldi ama yorucuydu, parası azdı. Para kazanayım diye günde 5 seans yapmaya başladım; sağlığımdan oluyordum. Lise mezunuyum ve hayatım boyunca içimin yandığı şey üniversiteye gidememiş olmam olacak. Okuyabilecek bir çocuktum. Zekiydim, derslerim iyiydi. İşe yarar bir mesleğim olsun isterdim. Televizyondan teklif geleceğini hissediyorum ama o dünyadan korkuyorum. Bir öneri gelirse Acun Bey’den yardım istemeyi düşünüyorum. Çünkü bu dünyayı hiç tanımıyorum. Düzgün bir şey olursa isterim tabii. Çok para kazanıp kızıma iyi bir eğitim verebilirim. Belki ben de onunla okuyabilirim

Acun'un en acı hatırası;

Acun Ilıcalı, anne ve babasını kaybettiği trafik kazasını hiç unutamıyor..

"Var mısın Yok musun" programıyla dikkat çeken Acun Ilıcalı, bir trafik kazasında anne babasını kaybetti.



Aynı trafik kazasında kızı şans eseri kurtulan Ilıcalı'nın, kullandığı motosikletle yaptığı kazada ise en yakın arkadaşı öldü.



Ayda 200 YTL’ye televizyon muhabirliğine başlayan, şimdi ise ekranların en çok kazanan "Var mısın, Yok musun" yarışma programının yapımcısı ve sunucusu olan Acun Ilıcalı, bu noktaya geliş hikayesini ve başarısının sırrını Kelebek’le paylaştı.



n Röportaja sizi daha yakından tanıyarak başlayalım...

1969 yılında Edirne’de dünyaya geldim. Çok yaramaz bir çocuktum. Tam bir sokak çocuğu... Sigara içmeye ilkokul beşinci sınıfta başladım, düşünün işte! Acayip bir şeydim. Benden iki yaş büyük Ömer adında bir ağabeyim var. O, okul birincisi, örnek bir çocuk. Edirne’de, İtalyan Lisesi’ni kazanan tek öğrenciydi. Ailem için ben de o kadar başarılı olmalıydım.



n Oldunuz mu peki?



- Evet... Hiç kimsenin beklemediği bir şeydi, Kadıköy Anadolu Lisesi’ni kazandım. Ama çok parlak bir öğrenci değildim. Her yıl 10 dersten ikmale kalır, yıl sonunda hepsini verir, sınıfımı geçerdim. Yani sınıfın en kötü, Kadıköy Anadolu Lisesi’nin en başarısız öğrencisi bendim. Ama dediğim gibi hiçbir yıl sınıfta kalmadım. Nasıl kalmadım; öğrenim hayatında gelmiş geçmiş en büyük kopyacı benimdir herhalde.



n Üniversiteye gittiniz mi?



- İngilizcem iyi olduğu için İstanbul Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği Bölümü’nü kazandım. Hem de üç kez... Ama üniversite hayatım, 7 yılın sonunda mezun olmadan bitti. Zaten 19 yaşında da evlendim. Evlendikten sonra kızım dünyaya geldi. Kızım doğduktan 9 ay sonra da ailemi kaybettim. O andan itibaren de zor yıllar başladı işte.



n Trafik kazasında kaybettiniz ailenizi, değil mi?



- Evet, Bodrum’a tatile gidiyorlardı. Kızım Banu da onların yanındaydı. Babam sakin sakin konvoyu sollarken, bir anda karşısına 180’le gelen bir araç çıkmış ve kafa kafaya çarpışmışlar. Annemle babam orada rahmetli olmuş. Kızım ise kurtulmuş. Sadece vücudunda 18 kırık vardı. Hepsi de iyileşebilecek kırıklardı, nitekim 4 ay sonra da eski sağlığına kavuşmuştu.



n Çok fena...



- Bu dünyada, bundan daha büyük bir acı olamaz herhalde. Öyle bir acıydı ki, kızımın yaşamasına sevinememiştim bile. Banu’nun o kazadan sağ çıkması gerçekten mucizeydi. Ben o yüzden kızıma "mucize çocuk" derim.



n Şimdi kaç yaşında Banu?



- 17 yaşında...



n Maşallah. Peki, bu korkunç olaydan sonra hayatınızda neler değişti Acun Bey?



- Kalbimdeki sızı hiç geçmiyor. Ben o olaydan sonra tam bir yıl evden dışarı çıkmadım. Kimseyle görüşmek, hiçbir şey yapmak istemiyordum. Hep arkadaşlarım eve geliyordu. Ben de sürekli onlarla oyun oynuyor, futbol izliyordum. Benim bu durumuma eşim daha fazla dayanamadı ve boşanmak istediğini söyledi. Ona göre benden pek bir şey olmayacaktı. Ve boşandık. Her şey o kadar üst üste gelmişti ki. Deli gibiydim... Tam dibe vurmuştum yani...



n Dibe vurduktan sonra ne oldu da yeniden yükselmeye başladınız?



- Kanal D’nin genel müdürü olan İrfan Şahin, yeğenimin en yakın arkadaşıydı. Dolayısıyla çocukluğumu bilir. O dönem İrfan Ağabey, Show TV’de mali kontrolördü. Bir gün onu ziyarete gittim. Beni İlker Yasin ile tanıştırdı ve stajyer kadrosundan ayda 200 YTL’ye spor servisinde işe başladım. İki ay sonra da çıkartıldım. Fakat birkaç ay sonra İlker Bey beni yeniden işe aldı. Ama devamlı topun ağzındaydım.



n Ne zaman, nasıl yırttınız?



- Beşiktaş maçlarına gittikten sonra... Beşiktaş muhabiri olduktan sonra bir anda sporcular ile samimi oldum, sıcak diyaloglar içinde bulundum. Bu samimiyetten dolayı bütün futbolcularla özel röportajlar yapmaya başladım ve bir anda yıldızım parladı. Parlamamla beraber Şansal Büyüka’nın yanına, Televole’ye maaşımın yedi katına transfer oldum. Televole o zaman futbol magazindi. İşte bu program benim hayatımın dönüm noktası oldu. Çünkü futbol dünyasından ünlüler dünyasına transfer oldum. Kimseyi satmadığım, samimi olduğum için sanat dünyasında da çok özel işler yaptım. Derken Televole içerisinde kendime ait bir bölümüm oldu ve o bölüm için bir süre sonra dünyayı dolaşmaya başladım. 105 ülke gezdim ve bu arada bir kez daha evlendim. Eşim Zeynep’ten de iki kızım daha var. Bir 3.5 yaşında Leyla, diğeri 6 aylık Yasemin. Yani üç kız babasıyım.



n Peki... "Acun Firarda" programıyla birlikte yapımcılığa da başladınız. Şimdi de "Var mısın, Yok musun?" u yapıyorsunuz. Yeni projeler var mı?



- Gittiğim ülkelerde hep TV izlerdim. Dolayısıyla beğendiğim, zevk aldığım programları Türkiye’ye getirdim. Baktım ki benim zevk aldığım işlerden herkes zevk alıyor, program seçimlerini de ona göre yaptım. Yeni bir proje var mı, belki bir tane daha bir şey yaparım. Ama büyümek istemiyorum. Butik kalacağım. Yoksa bugün 10 proje yapar, 10 kat para kazanırım.



OYUNCULARLA OLMAZ



n Son programınız "Var mısın, Yok musun?" ile yine zirvedesiniz. Biliyorsunuz aynı formatı "Büyük Teklif" olarak Halit Ergenç de sunmuştu. Ama beklenen başarı yakalanamadı. Sizce neden?



- Ben Halit Ergenç’i başarısız bulmam. Çok önemli bir karakter oyuncusu. Fakat dizilerde oynayan insanların, reality show sunmasına karşıyım. Çünkü ekran başındakilere çok inandırıcı gelmiyorlar.



KOLUMDA 36 DİKİŞ VAR



Ailemi trafik kazasında kaybedip, sonrasında ilk eşimden boşanınca ben de ipler tamamen koptu. Herkesin bir gün öleceğini, hayatın anlamsız olduğunu düşünerek ölümden hiç korkmadan yaşamaya başladım. Gidip motosiklet aldım. Sonra büyük bir kaza geçirdim. Bağdat Caddesi’nde... Bir araba soldan gelip çarptı. Arkamda da yakın arkadaşım vardı. O da o kazada vefat etti. Benim ise sol kolum kırıldı. 36 dikişli bir ameliyat geçirdim ve koluma platin takıldı.

Osman Ağa, Giresun'un Hacıhüseyin mahallesindeki Ferudunzadeler ailesindendir. Babası Hacı Mehmet Efendi, Annesi Zeynep hanım olup ailesi ticaret ile uğraşmakta idi. 1912 yılında balkan savaşı başladığına Osman Ağa ticaret işi ile uğraşmakta idi, babası askerlik bedelini ödemesine rağmen O gönüllü birlik oluşturarak savaşa katıldı. Savaşta göstermiş olduğu başarılarından dolayı Yarbaylık rütbesine kadar yükseldi. Bu savaşlarda sağ dizinden yaralanarak Gazi unvanını aldı. Giresun'a döndükten sonra 1.Dünya savaşına katılmış,Batum ve Harşit çayında Ruslara karşı savaşarak, Rusların Harşit çayını geçmelerini engelleyerek Tirebolu'nun işgalini önlemiş.

Mondros Mütarekesinden sonra Belediye başkanı olmuş, Uzun yıllar beraber yaşayan Ermeni ve Rum işgalci çetelerinin belini gönüllüler kurarak kırmış. Bu Rum ve Ermeni işgalci çeteler,Osmanlı hükümetine Osman Ağa'yı şikayet ederek hakkında tutuklama kararı çıkarttırmışlar, Bunun üzerine Osman Ağa, Şebinkarahisar bölgesine yerleşmiş.

8 Mayıs 1919 tarihinde Yunan Kızılhaç heyetini taşıyan bir Yunan gemisi Giresun'a gelir. Heyet 11Mayıs 1919 tarihinde Taşkışla'ya beyaz renkli Yunan Kızılhaç Bayrağını asar, 5 Haziran 1919 Tarihinde ise Pontus bayrağını asarlar. Bu olaylar üzerine Osman Ağa , Harekete geçerek arkadaşları ile birlikte işgalcilerin bayraklarını indirip, yerlerine Türk bayrağını asarlar.

Osmanlı hükümeti tarafından affedilen Osman Ağa; İzmir ilinin Yunanlılar tarafından işgal edilmesi üzerine, 17 Mayıs 1919 tarihinde Giresun'da büyük bir miting düzenleyerek işgalci devletleri ve göz yumanları protesto etmiştir.

29 Mayıs 1919 tarihinde Havza'da Mustafa Kemal Atatürk ile gizlice buluşmuş. Bu buluşmadan sonra Atatürk'den aldığı emirler doğrultusunda hareket etmiş, ayrıca bu emirler kendisine güç verdiği için daha rahat hareket etmeye başlamış.

Erzurum Kongeresine Dr Ali Naci DUYDUK ve İbrahi Hamdi Bey'i temsilci temsilci olarak göndermiş. Giresun Askerlik Şubesi Başkanı Hüseyin Avni Alpaslan ve Jandarma Komutanı Hamdi Bey ile anlaşarak,Eylül 1920'de Giresun gençlerinden oluşan 'GİRESUN GÖNÜLLÜLER TABURU'nu kurmuştur.

Kurulan bu tabur ilk önce Ermeni saldırılarında görev almış. 12 Kasım 1920'de Osman Ağa Mustafa Kemal ATATÜRK ile tekrar buluşmuş, Atatürk'ün korunması içi önce yanındaki on kişiyi, Daha sonrada Giresun'dan topladığı 100 kişilik muhafız gurubunu Ankara göndermiş. Bu şekilde Atatürk'ün ilk muhafız birliği Giresunlulardan kurulmuş.

Giresun'da GEDİKKAYA isimli bir gazete çıkartarak, Milletin milli şuurun'un oluşmasını sağlamaya çalışmış. Bu çalışmaları art niyetli kişiler tarafından engellenmeye çalışılmış.

Giresun Müdafa-i Milliye Başkanı ve Belediye Başkanı sıfatıyla Kasım 1920'de Ankara'ya gitmiş,Gerekli emirleri aldıktan sonra Giresun'a dönerek, 12 Ocak 1921 tarihinde 42. ve 47. Gönüllü Alayların kurulması çalışmalarını başlatmış.

Mar 1921'deki Koçgiri ayaklanması Topal Osman Ağa komutasındaki 47. Gönüllü Alayının büyük katkıları ile bastırılmıştır.

Çorum-Merzifon-Tokat ve Samsun havalisinde Rum ve Ermeni çetelerini tamamen kaldıran Osman Ağa , komutasındaki Gönüllü Alayı ile birlikte Sakarya savaşına katılmıştır. Bu savaşta 42. Alay, Tirebolulu Binbaşı Hüseyin Avni Bey Komutasında büyük kahramanlıklar göstermiştir, Taşlıtepe sırtlarını kanlarının son damlasına kadar savunmuşlar.Bu alayın tamamını şehit veren Osman Ağa, Mangaltepe sırtlarında büyük kahramanlıklar göstermiştir.

Trabzon milletvekili Ali Şükrü beyin ölümünden sorumlu tutulmuş, 2 Nisan 1923'de çıkan bir çatışmada 40 yaşında iken vefat etmiş

Mezarı Giresun Kalesindedir.

22 Mart 2008 Cumartesi akşamı yayınlanan Varmısın Yokmusun'da yeni bir rekor gerçekleşti.

Varmısın Yokmusun yarışmasının yeni rekortmeni Murat son ikiye 400 YTL ve 500.000 YTL ile girince rekor kaçınılmaz oldu ve Varmısın Yokmusun yarışmasının eli bol bankacısı Hamdi beyin yapmış olduğu 142.000 YTL'lik teklifi kabul ederek rekora imza atmış oldu.

Ayrıca 142.000 YTL ile Varmısın Yokmusun'da yeni bir rekora imza atan Murat'ın kutusundan 500.000 YTL çıktı. Yani devam etseydi 500.000 YTL kazanacaktı.

11 MART 2008 gecesi Evren'in yarışmasından hemen sonra Acun Ilıcalı engelli kardeşlerimiz için yardım kampanyası başlatıyor.Var mısın yok musun tüm yarışmacılarının da orada olup canlı yayında bağışta bulunanlarla kısa sohpetler yapacağı bekleniyor.
Tüm hayır sever kardeşlerimizi ekran başına çağırıyoruz..

11 MART 2008 gecesi Evren'in yarışmasından hemen sonra Acun Ilıcalı engelli kardeşlerimiz için yardım kampanyası başlatıyor.Var mısın yok musun tüm yarışmacılarının da orada olup canlı yayında bağışta bulunanlarla kısa sohpetler yapacağı bekleniyor.
Tüm hayır sever kardeşlerimizi ekran başına çağırıyoruz..

11 MART 2008 gecesi Evren'in yarışmasından hemen sonra Acun Ilıcalı engelli kardeşlerimiz için yardım kampanyası başlatıyor.Var mısın yok musun tüm yarışmacılarının da orada olup canlı yayında bağışta bulunanlarla kısa sohpetler yapacağı bekleniyor.
Tüm hayır sever kardeşlerimizi ekran başına çağırıyoruz..

Pazar akşamı yarışmacısı murat oldu.Murat yarışmaya iyi başladı ve son 10 kutuya dört kırmızı soktu.Ardından açtığı kutularda sırasıyla 125 bin ytl,500 bin ytl ve 125 bin ytlyi bulan murat sadece bir tane 500 bin ytlyi koruyabildi ve 14 bin ytl teklif aldı.Teklifi kabul etmeyen murat 500 bin ytlyi de açtırınca pazar gecesi hüsranla sonuçlandı ve murat hamdi beyin yaptığı 200 ytl yi kabul ederek geceyi tamamladı..

Acun ılıcanın sunumunda varmısın yokmusun yarışmasının renkli simaları olan üçüzler 2 mayıs günü yarışmacı olarak ekranlardalar..Üç kişinin karar vermesi nedeniyle kutu açma biraz geciksede yinede yarışma keyifli geçiyor.İlk teklif olarak 9 bin ytl alan üçüzler teklifi kabul etmeyerek yola devam ediyorlar.İkinci turda 500 bin ytl ve 150 bin ytl yi bulan üçüzlerden biri art arda açılan büyük kutulardan sonra ağlamaya başladı.Hamdi beyin yaptığı 12 bin ytlyi kabul etmeyen üçüzler yarışmaya devam ettiler.Hamdi bey tarafından yapılan 15 bin ytllik teklifi kabul etmeyen üçüzler son 10 kutuya doğru yelken aldılar.
Son yediye sadece 500 bin ytlyi sokmayı başaran üçüzler 18 bin ytl teklif aldılar.Teklife hayır diyen üçüzler son dörde doğru ilerledi.Son dörde 500 bin ytlyi sokan üçüzler 42 bin ytl teklif aldılar.Teklifi kabul eden üçüzler 42 bin ytl kazandılar.